Op het erf van - David Stark

David Stark

Landbouw op Texel is totaal anders dan telen op het vasteland

Texel, het grootste Nederlandse waddeneiland. Een eiland met een enorme variatie aan landschappen: kleurige heidevelden, bijzondere kwelders, natte duinvalleien, droge duinen, loof- en dennenbos, uitgestrekte stranden, maar ook uitgestrekte akkers. In De Cocksdorp vlak bij de rode vuurtoren Eierland teelt Agrico-teler David Stark zijn aardappelen en narcissen op 60 hectare land.

David Stark (3)

Net na de Tweede Wereldoorlog is de grootvader van David het agrarisch bedrijf op Texel begonnen. “Die heeft het overgedragen aan mijn vader en mijn oom. Mijn oom is rond 1998 uit het bedrijf gestapt en mijn vader is alleen verdergegaan. Sinds 2007 werken mijn vader en ik samen op de boerderij en eigenlijk doen we dat nog. Ook al heb ik het bedrijf in 2022 overgenomen, mijn vader doet nog heel veel werk”, vertelt David.

Narcissen, pootaardappelen en toerisme
In 2022 is het gezin van David en Daphne naar de nieuw gebouwde boerderij op het bestaande erf verhuisd. Hierin hebben ze ook drie luxe appartementen gebouwd voor de verhuur. Het jaar rond is de familie Stark druk met aardappelteelt, de teelt van narcissen en om risico’s te spreiden ook met de verhuur van de  appartementen. “Elke boer op Texel probeert wel iets te doen met toerisme. Wij krijgen voornamelijk stelletjes die komen fietsen of golfen. En heel veel vogelaars komen naar dit eiland”, zegt David. “Het is leuk om onze gasten te laten zien wat er allemaal bij komt kijken op een agrarisch bedrijf. De meeste mensen hebben geen idee.” Voor Agrico teelt David dit jaar de rassen Rudolph, Lugano, Armedi en Picasso. “Picasso telen we al heel lang. Dit ras doet het goed op lichte grond, geeft goede knollen en heeft een goede schurftresistentie. De wat nieuwe rassen telen we vooral voor de resistenties tegen aardappelmoeheid.”

Landbouw op Texel
Na het afronden van de middelbare landbouwschool in Hoorn begon het leren pas echt voor David. “De  opleiding was deels op bollenteelt en deels op akkerbouw gericht. Maar dat sluit eigenlijk totaal niet aan bij landbouw op Texel. Alles is hier anders. Je kunt hier bijvoorbeeld niet beregenen. De grond is hier anders en ook het weer is hier anders. Ik ben pas begonnen met leren nadat ik gestopt ben met school. Landbouw is toch iets dat je uit ervaring kan leren.”

Het bedrijf van de familie Stark zit in de kop van Texel. “Tegen de duinen zit de meest lichte grond”, legt David uit. “Dit deel van Texel is de jongere polder. Die is bijna 200 jaar geleden ontstaan. Aan de kant van de boot heb je het oude land. Daar zie je meer veehouderij, dat is totaal andere grond. In de tijd dat mijn opa heeft geboerd zonder kunstmest, was de landbouw hier ook echt armoede. De grond was heel schraal, dat maakte het heel lastig.”

“Op de lichte gronden op Texel zie je dat de aaltjesdruk heel hoog is”, legt David uit. “Bijna alle soorten aaltjes die je kunt vinden, kom je hier tegen. Het is zaak om de balans te zoeken in niet te intensief te telen om je grond gezond te houden. Maar evengoed heb je intensieve gewassen nodig om de rekeningen te betalen. Dat is hier een uitdaging.”

David Stark (2)

Narcissenteelt
De hoofdtak van het akkerbouwbedrijf Stark is de narcissenteelt. “Dat is ook echt een gewas dat het goed doet op Texel”, zegt David enthousiast. “Het is een gewas dat goed een periode van nattigheid, maar ook een periode van droogte kan overbruggen. Qua arbeid past het bij de akkerbouw. Op het moment dat we de
narcissen planten, gaan de akkerbouwgewassen er weer uit en zodra de akkerbouwgewassen weer in de grond gaan, gaan de narcissenbollen er weer uit. We kunnen veel machines gebruiken voor zowel de aardappelteelt, uienteelt alsook de narcissenteelt. Ook met weinig mensen kunnen we het daardoor rondzetten, wat ook wel belangrijk is nu arbeidskrachten schaars zijn. En narcissen is ook gewoon een mooi gewas. In het voorjaar heb je de mooie bloemenvelden. Altijd een mooi gezicht.” Het grootste deel van de narcisbollen van David gaat naar Amerika, maar ook in supermarkten, de Welkoop of de Intratuin kom je de bollen van David tegen.

Met aardappelen valt er iets te winnen
Wat mooi is aan het telen van aardappelen? “Daar zit uitdaging in”, aldus David. “Wat wel frustrerend is, is dat we jarenlang heel veel last hebben gehad van luizen. Elke keer als je denkt dat je een goede partij hebt opgezet met je eigen miniknollen, is het frustrerend als in de nacontrole blijkt dat het dan toch weer
tegenvalt. Je moet jezelf dan elke keer weer verder uitdagen. Maar dat heb ik ook wel nodig.”

“Ik vind graan ook wel leuk. Maar of je nou acht ton of tien ton hebt, het brengt toch niks op. Met aardappelen valt er echt wel iets te winnen. Eindelijk hebben we die luizen onder controle, doordat we een doek gebruiken op de miniknollen. Dus dat is niet meer zo’n groot probleem. Dit jaar is het weer een jaar van bacteriën. Dat is wel frustrerend, maar met aardappelteelt is het altijd anders, wat ook de leuke kant van het vak is.”

“Wat ik vooral ook leuk vind, is het proberen van nieuwe rassen van Agrico”, vult David aan. “De rassen ontwikkelen zich hier altijd anders dan op het vasteland. Zo kom je er achter hoe die rassen echt zijn hier op Texel. Het is heel divers. Je bent het jaar rond bezig met aardappelen. Of meerdere jaren als je partijen  opbouwt voordat je wat aflevert.” 

“Het voordeel van Agrico is dat de coöperatie beschikt over veel kennis en groot is. Als ik ergens een probleem heb, dan gaat George van de buitendienst daar altijd mee aan de slag om ons te helpen. En als de aardappelen niet naar Algerije of Marokko kunnen, dan wordt er vaak in Oost-Europa nog wel een klant
gevonden. Dat maakt het risico voor ons kleiner. Dat die afzet goed geregeld is, dat hebben we de laatste jaren ook goed kunnen zien in de uitbetaling. Die was gewoon constant goed.”

Nieuwe bewaarschuur
Op dit moment worden er plannen gemaakt voor een nieuwe bewaarschuur op het erf van David en Daphne, die volgend jaar klaar moet zijn. “We groeien echt uit onze jas. Er zit een overlap met de bloembollen en de aardappelen, doordat de bloembollen soms nog niet geplant zijn en wel een deel van de aardappelen geoogst
is. De bewaring komt ook steeds nauwer, mede door het wegvallen van middelen. Daarom moeten we ook beter gecontroleerd gaan bewaren. Vroeger waren met kerst alle aardappelen wel afgeleverd.
Je ziet nu voor de industrie dat alles bewaard moet worden tot het voorjaar. Dus dan heb je het product ook langer op je erf.”